0 reacties
Terug naar het overzicht

Vliegschaamte, wat moet je ermee?

Ik moet iets bekennen. Binnenkort neem ik voor de derde keer dit jaar het vliegtuig … Je leest het goed: voor de derde keer!! Na een vlucht naar Portugal (jaarlijkse zomervakantie) en Sint-Petersburg (vertaalconferentie) gaat het dit keer naar Boedapest. We gaan er vijf dagen de toerist uithangen, dus van een geldig excuus is geen sprake. Tenzij “ik zal ter plaatse regelmatig gaan eten om de Hongaarse economie te ondersteunen”, maar hoe verenig je een draaiende economie en een ecologisch verantwoorde levensstijl?

Eerlijk: ik wil mijn reis niet laten verknallen door een schaamtegevoel. Ik zeg tegen mezelf dat drie keer vliegen op één jaar voor mij uitzonderlijk veel is en dat ik het volgend jaar beter zal doen – het is toch stilaan tijd om goede voornemens te maken. Maar toch knaagt het een beetje. In deze blog wil ik dan ook graag onderzoeken hoe je ermee kan omgaan, met die vliegschaamte, en of het naar mijn bescheiden mening om een gerechtvaardigd schuldgevoel gaat of net niet. Voor het gemak verdeel ik de totale bevolking in drie categorieën: twee extremen en een tussenpositie die volgens mij het meest haalbaar is. Maar oordeel vooral zelf.

De klimaatontkennende egoïst

Typische uitspraak

Vliegen slecht voor het klimaat? Maar jong toch, met uw gezever. Ik doe mijn goesting en vlieg de wereld rond, of gij daar nu een probleem mee hebt of niet. Ge kunt de pot op met uw vliegschaamte!

Hoe breng je iemand die de klimaatopwarming een fabeltje vindt en zijn levensstijl op geen enkele manier wil aanpassen, op andere gedachten? Volgens mij zal dit type zijn gedrag maar op één manier veranderen, namelijk wanneer vliegen echt duurder wordt. Of wanneer korte vluchten gewoonweg verboden worden, omdat er meer geïnvesteerd wordt in treininfrastructuur. Erger je je aan dit soort type? Mijn advies: laat hem of haar gewoon links liggen. Hier is een opdracht voor de politiek weggelegd, deze mentaliteitsverandering kan jij niet op je eentje teweegbrengen.

De idealistische wereldverbeteraar

Typische uitspraak

Hoezo, jij gaat met het vliegtuig op reis? Weet je wel hoeveel CO2 er daarbij komt kijken en hoe nefast dat is voor het klimaat?? Waarom ga je niet gewoon je eigen land verkennen? Of heb je alle pittoreske dorpjes in de Ardennen al gezien?

Voor dit type gaat geen enkele beslissing ver genoeg. Erger nog: hij of zij weet je een schuldgevoel aan te praten, hoewel je misschien de perfecte reden hebt om je vliegreis te verantwoorden. Overmatig contact met dit type valt dus evenzeer te vermijden, al kan je je misschien laten inspireren door zijn of haar tripjes in eigen land. Tenzij je natuurlijk alle pittoreske dorpjes van de Ardennen allang gezien hebt.

De toerist met een geweten

Typische uitspraak

Kijk, ik heb drie weken vakantie per jaar en daar moet ik het mee doen. Als ik dan naar een zuiders land wil, Spanje of Italië bijvoorbeeld, ben ik met de trein of met de auto veel te veel tijd kwijt.
Dus nee, sorry, die ene vlucht per jaar ga ik niet opgeven, al voel ik me er niet helemaal goed bij.

Ik snap die mens. En ik geef ‘m voor een stuk gelijk. Het Europese treinnetwerk is jammer genoeg niet voorzien op lange afstanden; door slechte aansluitingen verlies je veel te veel tijd en wordt het toch nog een stresserende onderneming. Verder maakt het volgens mij een heel verschil wanneer je één keer per jaar met het vliegtuig op zomervakantie gaat of elk verlengd weekend naar de luchthaven trekt; het is vooral die tweede groep die het beter moet doen.

Misschien moeten we een soort spaarkaart bedenken, waarbij iedereen recht heeft op x aantal vliegmijlen per jaar. Wie vaker of langer van de grond wil gaan, moet dan maar stevig bijbetalen. Dat geld kan dan geïnvesteerd worden in projecten om schonere technologie te ontwikkelen, in alternatieve vervoerswijzen … Het is maar een ideetje. Het beste wat je natuurlijk kan doen is nooit meer vliegen, maar met minder vliegen lever je ook al een mooie bijdrage. Ik zou zeggen: laat je geen overdreven schuldgevoel aanpraten, het is niet aan jou alleen om de wereld te redden … maar met z’n allen kunnen we wel degelijk het verschil maken.